Bądź z nami / Be with us

          

  


 

Rasa ragdoll

Ragdoll w skrócie:

Kot rasy RAGDOLL (z angielskiego: „szmaciana lalka”) jest:

- piękny – posiada półdługie futro, mięciutkie jak futerko królika, lazurowo-niebieskie oczy i harmonijne kształty, futro jest jaśniejsze na ciele i ciemniejsze na końcach

- przyjacielski – ma bardzo przyjazne, spokojne usposobienie, przywiązuje się do właścicieli, lubi kontakt z człowiekiem, chodzi za człowiekiem z pokoju do pokoju, nie lubi być sam

- inteligentny – reaguje na własne imię, często aportuje zabawki

- przytulny - w większości przypadków koty te chętnie dają się nosić na rękach, a wszystkie lubią pieszczoty i przytulanie

- spokojny – powolny temperament ragdolla powoduje, że kot ten nie niszczy sprzętów, nie wspina się na firanki ani na regały, nie zrzuca przedmiotów

- nieagresywny – nawet w sytuacjach stresowych, np. u weterynarza, ragdoll raczej nigdy nie okazuje agresji i nie używa pazurów

- ufny, typowy kot niewychodzący z domu – ragdolla nie należy wypuszczać z domu bez opieki człowieka, bo łatwo może zostać skradziony lub skrzywdzony

- łatwy w pielęgnacji – futro nie kołtuni się i nie skleja – nie wymaga regularnego czesania jak futro kota perskiego, wystarczy czasem wyczesać kota w okresie linienia

- tolerancyjny – łatwo adaptuje się do nowego domu, akceptuje inne koty oraz inne zwierzęta

- idealny dla osób starszych, osób spokojnych, ale także dla rodzin z dziećmi i do domów z innymi zwierzętami

- cichy – głos ragdolla rzadko można usłyszeć, jest on cichy i nienatarczywy

- duży - średnia waga kotek to 4 kg, ale czasem osiąga nawet 6 kg, średnia waga kocurów to 6 kg, ale może dochodzic nawet do 8 kg, jednak mimo swych rozmiarów ragdolle dobrze czują się nawet w małych mieszkaniach, ponieważ nie posiadają dużej potrzeby ruchu

 

Charakterystyczna cecha rasy

Słowo „ragdoll” pochodzi z języka angielskiego, gdzie oznacza szmacianą lalkę. Nazwa ta obrazuje najbardziej charakterystyczną cechę rasy, jaką jest pełne rozluźnienie mięśni w pewnych sytuacjach. Prawie wszystkie ragdolle chętnie pozwalają brać się na ręce i nosić. Są to wymarzone koty zarówno dla rodzin jak i osób samotnych, nadają się nawet do małych mieszkań, ponieważ bardzo lubią przebywać w bezpośredniej bliskości człowieka. W ramionach osoby, której ufają, koty te całkowicie rozluźniają mięśnie, zwisając bezwładnie i nie starając np. wdrapać na ramię. Można odnieść wrażenie, że przytulamy mięciutkiego pluszaka…

 

Charakter Ragdolla

Ragdolle, w przeciwieństwie do większości innych kocich ras, wyhodowane zostały głównie ze względu na ich niezwykłe cechy charakteru i temperamentu, a nie tylko z powodu wspaniałego wyglądu. Ragdoll to kot spokojny, ale nie leniwy. Jest zrównoważony i inteligentny. Uwielbia spędzać czas z ludźmi, ale nie jest nachalny i nie wymaga ciągłej uwagi, jak niektóre inne bardziej energiczne rasy. Charakter ragdolla można by określić jako pogodny i towarzyski – niezależnie od sytuacji, ragdoll chce przebywać w bliskości swoich opiekunów, towarzysząc we wszelkich domowych czynnościach. Ragdolle, nigdy się nie „obrażają” i nie dają nam do zrozumienia, że jesteśmy w danej chwili „niemile widziani”.

Temperament
Kocięta i koty młode, jak wszystkie dzieci, są dość aktywne i ciekawskie, jednak nie mają tendencji niszczycielskich. Dorosłe ragdolle mają z reguły usposobienie spokojne i pogodne, choć nie flegmatyczne. Koty te są pozbawione agresji wobec ludzi i innych zwierząt. Ragdolle potrafią wskakiwać na wyżej położone powierzchnie, jednak robią to niechętnie. Nigdy nie wspinają się po zasłonach. Dlatego ich właściciele nie muszą się obawiać, że zobaczą swego kota huśtającego się tuż pod karniszem na firance albo urządzającego sobie zjeżdżalnię z futryny drzwi czy wysokiego regału. Ragdolle przeważnie nie są zbyt „rozmowne”, a głos mają cichy i melodyjny, często przypominający delikatne poćwierkiwanie lub popiskiwanie, a nie miauczenie kota. Wyjątkiem od tej reguły może być okres godowy.


Inteligencja
Ragdolle są bardzo inteligentne i uczą się szybko, szczególnie jeśli nauka prowadzona jest z konsekwencją i miłością. Szybko zapamiętują swe imię, a także orientują się, co im wolno, a czego nie. Bardzo łatwo przyzwyczaić je do drapania w wyznaczonym miejscu (drapak), chodzenia na smyczy czy podróżowania, choć naukę najlepiej rozpocząć we wczesnym wieku. Niektórym naszym gościom nasze koty kojarzą się z psami – potrafią bowiem inicjować zabawy w aportowanie zabawek, a swymi inteligentymi oczami zdają się mówić do nas „rzuć mi myszkę, a ja ci ją przyniosę z powrotem i zabawa zacznie się od początku!”

 

Towarzyskość ragdolla 
Ragdolle to koty bardzo przyjacielskie i towarzyskie. Mocno przywiązują się do swoich opiekunów, ale lubią także towarzystwo innych kotów lub zaprzyjaźnionych psów. Z tego względu, osoby pracujące większość czasu poza domem powinny pomyśleć o sprawieniu towarzysza zabaw swojemu ragdollowi – może to być drugi ragdoll albo kot innej, niezbyt żywej i dominującej rasy czy przyjacielski pies. Ragdolle to koty idealne dla rodzin z dziećmi.

 

Wygląd Ragdolla

Wielkość
Ragdolle zaliczane są do drugiej co do wielkości rasy kotów domowych. Dorosłe kocury są znacznie większe od kotek i mogą ważyć 6-10 kg, kotki osiągają przeważnie wagę 4-6 kg. Tylne nogi ragdolla powinny być nieco dłuższe niż przednie, co nadaje mu charakterystyczny wygląd i sposób chodzenia. Koty tej rasy rozwijają się bardzo długo i dopiero w wieku 3-4 lat osiągają ostateczną wielkość i budowę ciała, a także pełną jakość i ubarwienie futra. Można więc porównywać ragdolla do dobrego wina: im więcej czasu mija, tym nasz pieszczoch lepiej wygląda!

Futro i umaszczenie

Oczy ragdolla są zawsze niebieskie. Futro jest bardzo miękkie i jedwabiste, w dotyku porównywane czasem do futerka królika. Jest ono średniej długości, przy czym na brzuchu, piersi i szyi okrywa włosowa jest dłuższa.

Umaszczenie wszystkich ragdolli to umaszczenie typu „point” albo po polsku „ze znaczeniami”. Polega ono na tym, że korpus ciała jest jaśniejszy niż części dystalne (te, które są najbardziej oddalone od korpusu), czyli kończyny, ogon i uszy i głowa. Umaszczenie typu point występuje u kilku ras kotów, ale także u królików, a nawet u koni – świetnym przykładem umaszczenia typu point są konie maści gniadej. Są one brązowe z czarnym „podpalaniem”, czyli czarnymi końcówkami nóg, czarną grzywą i czarnym ogonem.

 

Wracając do kotów, wszystkie kocięta o umaszczeniu typu point rodzą się całkowicie białe. Dopiero po urodzeniu zaczynają powoli nabierać koloru. Gen point u kotów wywołuje nierównomierne wybarwianie się sierści kota, w zależności od temperatury danej części ciała. Im chłodniejsza część ciała, tym mocniej, pełniej wybarwia się futro kota w tym miejscu. Dlatego właśnie lepiej wybarwione, ciemniejsze są części dystalne – nogi, ogon, uszy i głowa – ponieważ, jako najbardziej oddalone od korpusu, najszybciej ulegają one wychłodzeniu. Kocięta przed urodzeniem znajdują się w łonie matki, gdzie panuje stała, dość wysoka temperatura, dlatego kocięta rodzą się jeszcze nie wybarwione, białe.

 

A więc wszystkie maleńkie ragdollki są białe jak śnieg. Dopiero po upływie kilku dni doświadczony hodowca może rozpoznać ich kolor i wzór ubarwienia, a w niektórych przypadkach dokładne rozpoznanie koloru wymaga nawet kilku tygodni. Barwa oznaczeń ciemnieje wraz z wiekiem, dlatego widać duże różnice odcieni pomiędzy kociętami, a kotami dojrzałymi. Co ciekawe, temperatura otoczenia może mieć pewien wpływ na intensywność i prędkość wybarwiania się kota. Im zimniej, tym ciemniej wybarwia się nasz ragdoll. Im cieplej, tym dłużej zachowuje on swój jasny odcień.  

 

A oto przykłady

1- Kocięta ragdoll dzień po urodzeniu.

2. Kocięta ragdoll w wieku 12 dni:

3. Kocięta ragdoll w wieku ok. 12 tygodni:

521827_399526986784729_1010335467_n-large

4. Koty ragdoll w wieku ok. 3 lat:

5. Kotka ragdoll w wieku 5 lat:

Więcej na temat poszczególnych wzorów i kolorów ragdolla znajdziesz TUTAJ

Nieprawdziwe mity o ragdollach

1. Koty rasy ragdoll rozluźniają mięśnie i zwisają jak szmaciana lalka z powodu deformacji czy choroby mięśni
- Ragdolle rozluźniają mięśnie, ponieważ mają zrelaksowany charakter i duże zaufanie do swych opiekunów. Rasa ta nie wykazuje żadnych wad budowy ani deformacji. Należy zaznaczyć, że niektórzy przedstawiciele innych kocich ras, w odpowiednich warunkach, także potrafią rozluźniać mięśnie jak ragdoll.

2. Ragdolle nie uczulają – to idealne koty dla alergików
- Co prawda ragdolle mają sierść jednowarstwową, a nie dwuwarstwową jak niektóre inne kocie rasy, przez co ilość zrzucanych przez nie włosów wydaje się mniejsza, jednak to nie sierść jest przyczyną uczuleń. Alergia na koty to w rzeczywistości uczulenie na pewne białka zawarte w skórze i ślinie kota, których drobinki znajdują się na sierści. Znane są przypadki osób, które pomimo alergii na koty, odczuwanej w obecności np. dachowców, nie miały uczulenia na ragdolle, jednak nie można traktować tego jako regułę. Każda alergia na koty to problem indywidualny, złożony i żadna rasa nie jest wolna od ryzyka wywołania uczulenia.

3. Ragdolle nie odczuwają bólu
- Korzenie tego mitu sięgają początków rasy ragdoll. Założycielka rasy, hodowczyni Ann Baker rozpowszechniała różnorakie, nieprawdziwe historie o ragdollach, co miało zapewne służyć wzbudzeniu zainteresowania i reklamowaniu nowej rasy. Ragdolle odczuwają ból tak samo jak wszystkie inne koty. Przekonasz się o tym, niestety, gdy przypadkowo przydepniesz swemu ragdollkowi ogonek…

4. Ragdolle nie bronią się podczas ataku
- Ragdoll, jak wszystkie inne koty, posiada zdrowy instynkt odruchu obronnego, a także tajną kocią broń w postaci pazurów i zębów. Czy w sytuacji zagrożenia ich użyje? To zależy od stopnia zagrożenia oraz od charakteru danego osobnika. Większość ragdolli, z dobrych hodowli, gdzie starannie dobiera się do rozmnażania koty o odpowiednim charakterze, potrafi radzić sobie ze stresem bez okazywania agresji. Czy to w kontaktach z nowymi członkami kociego stada, czy u weterynarza, czy na wystawie, ragdolle przeważnie zachowują spokój i potulnie znoszą trudne sytuacje. Jednak zdarzają się też koty tej rasy, które stanowią wyjątek od reguły i w sytuacji zagrożenia potrafią użyć pazurów i zębów.

5. Ragdolle nie odczuwają strachu
- Koty te są inteligentne i potrafią reagować na różne sytuacje, także takie, które odczuwają jako zagrożenie. Normalne jest, że mogą i potrafią odczuwać także strach. Jednak ich ufny, zrelaksowany charakter sprawia, że nie reagują tak nerwowo, jak większość innych, bardziej czujnych kocich ras.

6. Ragdolle są flegmatyczne, głupie i leniwe – będą w domu pełnić tylko i wyłącznie rolę ozdoby na kanapie
- Ragdoll to kot, który uwielbia towarzystwo człowieka, a więc będzie nam towarzyszyć w większości domowych czynności. Zamiast obojętnie leżeć na kanapie będzie chodził za nami z pokoju do pokoju, a nawet do toalety  Ragdoll nie lubi przebywać sam w pokoju, jeśli zamkniemy przed nim drzwi, będzie płakał i prosił o pozwolenie przebywania w bliskości ludzi. Ragdoll lubi się bawić, jest ciekawy świata i inteligentny – wszystko to sprawia, że można nauczyć go wielu wspólnych zabaw i „sztuczek”, takich jak aportowanie zabawek.

7. Ragdoll nie ma instynktu łowcy jak inne koty- Koty rasy ragdoll posiadają instynkty typowe dla wszystkich kotów. Zwykle próbują upolować muchę czy komara, a także interesują je wszystkie ptaki za oknem. Jak każdy kot, gonią poruszającą się pluszową myszkę czy pierzastą zabawkę. Jednak ich rozmiar i spokojny charakter mogą sprawiać, że poruszają się niezgrabnie i zbyt wolno. Tak więc w rzeczywistości nie wiadomo jak ragdoll poradziłby sobie z upolowaniem żywej myszy czy ptaka i powszechnie uważa się, że prawdziwe polowanie nie jest mocną stroną tej rasy.

8. Koty rasy ragdoll są zmodyfikowane genetycznie (zmutowane)
- To kolejna historyjka autorstwa Ann Baker, która być może nawet sama w to wierzyła. Według niej, kotka Josephine uległa wypadkowi będąc w ciąży, co spowodowało zmiany genetyczne u kociąt. Jednak każdy biolog wie, że nie w ten sposób działa genetyka  Poza tym, w latach 60-tych XX wieku nie dysponowano odpowiednią technologią aby laboratoryjnie zmodyfikować genotyp kota. Rasa ragdoll powstała na drodze krzyżowania przedstawicieli kilku ras, kota perskiego, burskiego i birmańskiego.

9. Ragdoll nie potrafi skakać i nigdy nie wskoczy nam na meble
- Rasa ta często bywa nazywana żartobliwie „przypodłogową”, ponieważ rzeczywiście nie często można zobaczyć ragdolla siedzącego na wysokości. Nieprawdą jest jednak, jakoby koty te miały fizyczne ograniczenia czy upośledzenie umiejętności skakania. Jeśli tylko chce, ragdoll potrafi wskoczyć na stół czy kuchenny blat. Najczęściej jednak nie chce  Koty te są spokojne z natury i inteligentne, zamiast więc wykonywać długie skoki, wolą dostać się na parapet po krześle. Nie odczuwają silnej potrzeby przesiadywania na wysokościach i obserwowania wszystkiego z góry, jak to jest w przypadku większości innych kotów. W związku z tym, ragdoll zwykle wyleguje się na podłodze lub sofie.