Charakterystyczna cecha rasy

Słowo „ragdoll” pochodzi z języka angielskiego, gdzie oznacza szmacianą lalkę. Nazwa ta obrazuje najbardziej charakterystyczną cechę rasy, jaką jest pełne rozluźnienie mięśni w pewnych sytuacjach. Prawie wszystkie ragdolle chętnie pozwalają brać się na ręce i nosić. W ramionach osoby, której ufają, koty te całkowicie rozluźniają mięśnie, zwisając bezwładnie i nie starając np. wdrapać na ramię. Można odnieść wrażenie, że przytulamy mięciutkiego pluszaka...

Wygląd Ragdolla

Wielkość
Ragdolle zaliczane są do drugiej co do wielkości rasy kotów domowych. Dorosłe kocury są znacznie większe od kotek i mogą ważyć 6-10 kg, kotki osiągają przeważnie wagę 4-6 kg. Tylne nogi ragdolla powinny być nieco dłuższe niż przednie, co nadaje mu charakterystyczny wygląd i sposób chodzenia. Koty tej rasy rozwijają się bardzo długo i dopiero w wieku 3-4 lat osiągają ostateczną wielkość i budowę ciała, a także pełną jakość i ubarwienie futra. Można więc porównywać ragdolla do dobrego wina: im więcej czasu mija, tym nasz pieszczoch lepiej wygląda!

Ubarwienie
Oczy ragdolla są zawsze niebieskie. Futro jest bardzo miękkie i jedwabiste, w dotyku porównywane czasem do futerka królika. Jest ono średniej długości, przy czym na brzuchu, piersi i szyi okrywa włosowa jest dłuższa. Ragdolle hoduje się w trzech typach ubarwienia: colourpoint (czyt. kolorpoint), mitted i bicolour (czyt. bikolor). Nazwy te oznaczają różne rozłożenie kolorowych oznaczeń i koloru białego na ciele kota:

Ragdolle o umaszczeniu colourpoint mają maskę, łapki, uszy i ogon (oznaczenia) w odpowiedniej odmianie barwnej, np. niebieskiej, brązowej (seal), czekoladowej, liliowej itd. Kolor reszty ciała jest odpowiednio jaśniejszy, jednak u colorpointów żaden fragment ciała nie może być biały.

Ragdolle o umaszczeniu colourpoint mitted są bardzo podobne w rozłożeniu barw do colourpointów, różnią się jednak posiadaniem białych dodatków. Mitted musi mieć biały podbródek i biały pas na brzuchu ciągnący się aż do ogona. Charakterystyczne dla mittedów są też słodkie białe skarpetki na przednich i białe podkolanówki na tylnych łapkach. Mittedy mogą mieć też niewielką białą kreseczkę na środku pyszczka, tzw. "blaze". Ze względu na to, że końcówki łapek są białe, to ich poduszeczki są zawsze koloru różowego.

Ragdolle o umaszczeniu bicolour posiadają największą ilość białego futra ze wszystkich trzech odmian. Ich maska na pyszczku przecięta jest charakterystyczną, białą, odwróconą literą "V". Białe są również: klatka piersiowa, brzuch i wszystkie łapki. W zależności od uwarunkowań genetycznych, niektóre bicoloury mogą mieć także białe plamy na grzbiecie i białe uszy.  

Ragdolle hoduje się obecnie w kilku kolorach umaszczenia. Najbardziej popularne to ciemnobrązowy (seal) i niebieski (blue). Trudne do wyhodowania i rzadkie kolory to czekoladowy i liliowy. Nowe kolory, uznane przez FIFe dopiero w 2005 r. to rudy, kremowy i ich pochodny szylkretowy, jak również odmiana lynx (tabby), gdzie oznaczenia ragdolla są w paski, a nie jednolite.

Niezależnie od rodzaju ubarwienia, wszystkie kocięta ragdolli rodzą się całkowicie białe.  Dopiero po upływie kilku dni doświadczony hodowca może rozpoznać ich kolor i typ ubarwienia, a w niektórych przypadkach dokładne rozpoznanie koloru wymaga nawet kilku tygodni. Barwa oznaczeń ciemnieje wraz z wiekiem, dlatego widać duże różnice odcieni pomiędzy kociętami, a kotami dojrzałymi. A oto przykład, nasza Gwen:

w wieku
ok. 5 tygodni

w wieku
ok. 15 miesięcy


 

Charakter Ragdolla
 

Ragdolle, w przeciwieństwie do większości innych kocich ras, wyhodowane zostały głównie ze względu na ich niezwykłe cechy charakteru i temperamentu, a nie tylko z powodu wspaniałego wyglądu. Ragdoll to kot spokojny, ale nie leniwy. Jest zrównoważony i inteligentny. Uwielbia spędzać czas z ludźmi, ale nie jest nachalny i nie wymaga ciągłej uwagi, jak niektóre inne bardziej energiczne rasy. Charakter ragdolla można by określić jako pogodny i towarzyski - niezależnie od sytuacji, ragdoll chce przebywać w bliskości swoich opiekunów, towarzysząc we wszelkich domowych czynnościach. Ragdolle, nigdy się nie „obrażają” i nie dają nam do zrozumienia, że jesteśmy w danej chwili „niemile widziani”.

Temperament
Kocięta i koty młode, jak wszystkie dzieci, są dość aktywne i ciekawskie, jednak nie mają tendencji niszczycielskich. Dorosłe ragdolle mają z reguły usposobienie spokojne i pogodne, choć nie flegmatyczne. Koty te są pozbawione agresji wobec ludzi i innych zwierząt. Ragdolle potrafią wskakiwać na wyżej położone powierzchnie, jednak robią to niechętnie. Nigdy nie wspinają się po zasłonach. Dlatego ich właściciele nie muszą się obawiać, że zobaczą swego kota huśtającego się tuż pod karniszem na firance albo urządzającego sobie zjeżdżalnię z futryny drzwi czy wysokiego regału. Ragdolle przeważnie nie są zbyt „rozmowne”, a głos mają cichy i melodyjny, często przypominający delikatne poćwierkiwanie lub popiskiwanie, a nie miauczenie kota. Wyjątkiem od tej reguły może być okres godowy.
 

Inteligencja
Ragdolle są bardzo inteligentne i uczą się szybko, szczególnie jeśli nauka prowadzona jest z konsekwencją i miłością. Szybko zapamiętują swe imię, a także orientują się, co im wolno, a czego nie. Bardzo łatwo przyzwyczaić je do drapania w wyznaczonym miejscu (drapak), chodzenia na smyczy czy podróżowania, choć naukę najlepiej rozpocząć we wczesnym wieku. Niektórym naszym gościom nasze koty kojarzą się z psami - potrafią bowiem inicjować zabawy w aportowanie zabawek, a swymi inteligentymi oczami zdają się mówić do nas „rzuć mi myszkę, a ja ci ją przyniosę z powrotem i zabawa zacznie się od początku!"

Towarzyskość ragdolla
Ragdolle to koty bardzo przyjacielskie i towarzyskie. Mocno przywiązują się do swoich opiekunów, ale lubią także towarzystwo innych kotów lub zaprzyjaźnionych psów. Z tego względu, osoby pracujące większość czasu poza domem powinny pomyśleć o sprawieniu towarzysza zabaw swojemu ragdollowi - może to być drugi ragdoll albo kot innej, niezbyt żywej i dominującej rasy czy przyjacielski pies.